Rotterdam - St.Palais - Ostabat - Utziat

Na een heerlijk ontbijtje bij Jan en Inge stappen we op de trein in Rotterdam, waar Bill en Marga ons onverwachts komen uitzwaaien. De aansluitingen zijn prima en na een voorspoedige reis komen we 's avonds rond half 9 aan in Saint Palais. De camping blijkt niet meer te bestaan. Iemand verwijst ons naar de 2e kerk in het dorp, daar is iets voor Pellerins, pelgrims, verstaan we. Om 21 uur arriveren we bij een oud Franciskanenklooster. De Belgische vrijwilliger Philippe verwelkomt ons hier. Voor € 7 pp. overnachten we en krijgen we een ontbijt. Na een heerlijke douche, het laatste stukje meegebrachte vriendschapscake en wat bouillon gaan we om 22.15 uur naar bed. Om 7 uur gaat de wekker. Tijdens het ontbijt spreken we een sportief spaans stel dat ons enthousiast over deze regio vertelt. Zij vertrekken op de fiets, wij om 9 uur te voet, na een regenbui. Het blijft daarna heerlijk weer vandaag. Na een klein uurtje bereiken we de Stela de Gibraltar, waar 4 routes naar Saint Jean samenkomen. We gaan nu flink stijgen, maar als beloning krijgen we een prachtig uitzicht! Rond de middag bereiken we Ostabat. Bij een kruidenier kopen we ons avondmaal, flageolets!, en brood en kaas voor de volgende dag. Hier eten we onder een grote plataan onze laatste broodjes uit Nederland. Een klein katje eet met ons mee. We lopen door naar Larcevaux, daar willen overnachten. Maar daar aangekomen besluiten we toch nog door te lopen, we kunnen altijd nog wildkamperen. Om 14.30 uur lopen we het gehucht Utziat binnen. Meteen zien we een oude watermolen met daarop een briefje met getekende Jacobsschelpen en er staat iets op over slapen. We kunnen aan de zijkant naar binnen en treffen een mooie ruimte aan met 3 matrassen en een picknicktafel. We lezen de briefjes van pelgrims die ons voorgingen en de eigenaar bedanken voor de overnachting. Hier blijven we! We zitten nu heerlijk in de zon op het trappetje bij de ingang, tussen nieuwsgierige hagedissen. De was hangt te drogen en we gaan zo ons eerste potje koken. Morgen lopen we verder naar Saint Jean Pied de Port.

Credencial del Peregrino

Oftewel de pelgrimspas. Deze pas geeft pelgrims de mogelijkheid te overnachten en eten in een pelgrimsherberg. In de herbergen, kerken en kloosters die je onderweg tegenkomt, verzamel je stempels in je pelgrimspas als bewijs voor het volbrengen van de tocht. In Santiago de Compostela geeft een volgestempelde pas recht op een Compostelana. Dit was vroeger een certificaat dat de pelgrim bij zich droeg en waarmee hij op de terugweg weer kon rekenen op onderdak en eten.

Onze eerste stempel hebben wij ontvangen van Bill, waarvoor hartelijk dank!

 

De route

Regelmatig zullen wij jullie op de hoogte houden van onze voortgang. Op onderstaande kaart kun je dan zien waar we zijn (klik erop om te vergroten).

De voorbereidingen

Al maanden aan het trainen. Eerst een kort stukje in de buurt. Nieuwe wandelschoenen gekocht, een rugzak en een tent. Alles natuurlijk zo licht mogelijk. En kritisch kijkend naar wat we echt nodig hebben. Want zoals het bekende gezegde luid: "Alles wat je thuis laat is mooi meegenomen".

 

Alleen of samen?

Het leek Jeanine ook wel wat om zo'n mooi avontuur te ondernemen. Op enig moment stelde ze voor om de tocht over een aantal jaren te lopen. Dat vond Robin maar niets, hij wilde zo snel mogelijk op pad. Robin zocht naar een geschikt moment. Wanneer was de beste tijd om de camino te lopen? En kon hij wel zo'n lange periode weg in verband met zijn werk? Niemand is onmisbaar, maar op korte termijn (voorjaar 2012) kwam het echt niet uit. Uiteindelijk bleek het najaar om praktische redenen hét moment. En dan komen er nog meer vragen. Waar ga je de reis beginnen? Hoe ver ga je lopen? En kan Jeanine vrij krijgen, zodat we samen kunnen gaan? Het initiële plan was om er vijf of zes weken over te doen. Jeanine kon niet de gehele periode mee en zou dus ergens in Spanje aanhaken om de tweede helft van de route mee te lopen. Na een aantal weken kwam ze met het heugelijke nieuws dat ze toch een langere periode verlof kon nemen. We kunnen nu dus de hele reis samen maken!

En wat doen we met de honden? Nemen we Sara mee? Waar kan Nacho al die tijd logeren? Uit een antwoord vloeit een volgende vraag......

Met nog een kleine maand te gaan voordat we met de trein afzakken naar het zuiden van Frankrijk, zijn bijna alle vragen beantwoord. We hopen ons goed te hebben voorbereid en hebben er vertrouwen in dat we de tocht zullen volbrengen.

Het bloggen is begonnen

Eind vorig jaar zocht ik een nieuwe uitdaging. Niet veel later kruiste de camino mijn weg. Nadat ik een en ander over de pelgrimstocht had gelezen, stuitte ik op de film 'The Way' van Emilio Estevez. Na het zien hiervan wist ik het zeker, ik ga de tocht naar Santiago de Compostela maken.

Robin